Grondige wetenschappelijke analyse van de Séralini paper/saga

A recent paper published in the journal Food and Chemical Toxicology presents the results of a long-term toxicity study related to a widely-used commercial herbicide (RoundupTM) and a Roundup- tolerant genetically modified variety of maize, con- cluding that both the herbicide and the maize varieties are toxic. Here we discuss the many errors and inaccuracies in the published article resulting in highly misleading conclusions, whose publication in the scientific literature and in the wider media has caused damage to the credibility of science and researchers in the field. We and many others have criticized the study, and in particular the manner in which the experiments were planned, implemented, analyzed, interpreted and communicated. The study appeared to sweep aside all known benchmarks of scientific good practice and, more importantly, to ignore the minimal standards of scientific and ethical conduct in particular concerning the humane treatment of experimental animals.

via The Genetic Tomato (@Gentomaat)

Het volledige artikel is hier te raadplegen via Springer Link en is voor korte tijd als pdf hier te downloaden.

Mark Lynas, van held naar verrader

Op 6 december kwam Mark Lynas een lezing geven op het “biotech for society
symposium” in Gent. De lezing zelf werd jammergenoeg niet gefilmd, maar voor de geïnteresseerden vind je hier wel bijna dezelfde lezing. Het is er een die Mark gaf voor het John Innes Centre. Je moet er wel silverlight voor geïnstalleerd hebben…

Lezing Mark Lynas.

Bart Coenen, hoofdredacteur van Velt nam op die dag een interview af van Mark Lynas. De Engelstalige versie vind je terug op deze blog, op de Nederlandstalige versie is het nog even wachten. Deze verschijnt normaal eind deze maand in de januari editie van Seizoenen.

Ooit was Mark Lynas een notoir anti ggo-er die er niet voor terugdeinsde veldproeven te vernielen. Toen hij zoals hij zelf zegt, wetenschap ontdekte, omdat hij zijn boeken omtrent klimaatsverandering deftig wou onderbouwen, veranderde ook zijn mening over ggo’s. Want, zo redeneerde hij, hoe kan men wetenschap omarmen als het om het klimaat gaat en het verwerpen als het om genetische gemodificeerde gewassen gaat. Die klik maakte Mark reeds in 2008 en verwerkte die deels in het boek “The god species of De mens als God”. Op 3 januari gaf hij een speech tijdens de Oxford Farming conference waarin hij het proces dat hij doormaakte uit de doeken deed. Een echte aanrader! Zo goed ontvangen zelfs dat ze na amper een week reeds meer als 250.000 keer bekeken werd. De speech zelf kun je bekijken en lezen op de blog van Mark Lynas zelf.

De reacties waren talrijk en niet altijd even positief. Notoir anti ggo-er en ecofeministe  (wolf in schapenvacht) Vandana Shiva slaagde er zelfs in ggo’s met verkrachting te vergelijken. Of wat dacht je van het linken van ggo’s aan effecten op penissen??? Maar al bij al was de berichtgeving overwegend positief en werden heel wat nieuwsartikels en verschillende blogposts aan zijn speech gewijd. Bij de grote milieu organisaties bleef het echter angstvallig stil, nochtans waren ze tijdens de speech meermaals de gebeten hond. Een teken aan de wand dat ze zelf niet langer zeker zijn van hun ideologisch extreme standpunten? De enige grote natuurvereniging die wel reageerde was The Nature Conservancy bij monde van president and CEO Mark Tercek.

Dat de speech van Mark Lynas een grote invloed heeft staat buiten kijf, maar of we nu weldegelijk op een “turning point” zijn gekomen, zoals sommigen beweren/hopen, dat zal de tijd nog moeten uitwijzen!

Bt Cotton, Question and answers, a book by K.R. Kranthi

Foreword

No question is so difficult to answer as that to which the answer is obvious’ –George Bernard Shaw.

The success story of Bt-cotton in India is obvious, but it has indeed become strangely, circumspect to affirmatively answer the ‘obviously easy to answer’ question -‘has Bt-cotton succeeded in India in combating the bollworm menace?’ The answer lies in the simple fact that farmers have endorsed the technology in a vast majority. If Bt-cotton would not have controlled bollworms, the technology would not have moved the distance it has today.

There may be a need for refinement and constant changes are always inbuilt into science. While we progress with advanced technologies for sustainable growth and prosperity, environment should always be uppermost in our minds. Questions must be asked and concerns will be raised, but, science must provide answers and solutions. Bio-safety concerns are paramount to all of us. Answers should be forthcoming from good robust scientific experiments. We need not shy away from moving forward to develop GM technologies in a manner that is profoundly acceptable to the ecology, environment and society. But, any new technology must be compared to the previously used technologies and evaluated for the trade-off benefits, checks and balances and economic gain of the farmers.

It is clear that there is hardly any technology that can be 100.0% safe to everything. Interestingly, Bt-cotton is one of the few technologies having the safest bio-safety profiles. It comes as an alternative to the previously used hazardous concoction of insecticide mixtures. The insecticides used on cotton were known to have ravaged ecology, disrupted the environment, played havoc with human and animal health, were toxic to honey bees, insect-parasitoids and predators, caused allergies and a myriad number of ill-effects. Bt-cotton removed that to a great extent. Strangely, this seems to have been less acknowledged by detractors of the Bt-cotton technology. It is true that insecticides are now being used for sap-sucking pest control on Bt cotton hybrids, but, as mentioned in this book, the increase is because of the susceptible hybrids and has nothing to do with Bt-technology. We cannot afford to move back towards the pesticide era. By all scientific standards, Bt GM Cotton technology is by far the most environment friendly technology available thus far. We must however develop varieties and hybrids that show comprehensive resistance to sucking pests through resistant germplasm sources and to bollworms through Bt genes. This is possible through good plant breeding efforts. Once this is done, it is for sure that insecticide usage will be substantially reduced.

Bt-cotton was the first of GM technologies to be introduced into India. It is beyond doubt that farmers preferred Bt-cotton instead of the hazardous insecticide-cocktails for bollworm control. It is true that because of huge investment potential, multinational companies had the edge to develop the technology more efficiently and at a faster pace, compared to many public sector institutions across the world. But, GM technologies are being developed now more easily than before, as the transformation technology itself has advanced tremendously. India cannot afford to lose the competitive edge in agriculture, in the international arena, by slowing down biotechnology applications in agriculture. While we move forward, it surely becomes everybody’s responsibility to use the best science based technologies available to the farmer after weighing out all concerns and consequences, but, we need to move forward to face future challenges of burgeoning food and clothing demands of the ever-increasing populace.

I congratulate Dr Kranthi for the good effort in bringing out all possible facets of the Bt-cotton technology, especially from the Indian perspective, in the form of questions and answers, which makes the book readable. I hope that this book will enable all stakeholders for better understanding so as to assist in proper assessment of the technology in as rationally a manner as possible.

The book is accessible in its entireness here.

Why Are Environmentalists Taking Anti-Science Positions?

Fred Pearce, een gekende journalist die vaak over milieuzaken publiceert, schreef onlangs in het gezaghebbende Yale Environment 360 een opiniestuk met de titel “Why Are Environmentalists Taking Anti-Science Positions?”. Hij is de zoveelste in een rijtje (van ecopragmatisten) die de dogmatische stromingen omtrent sommige topics, die jammergenoeg in de milieubeweging binnengeslopen zijn, in vraag stelt.

On issues ranging from genetically modified crops to nuclear power, environmentalists are increasingly refusing to listen to scientific arguments that challenge standard green positions. This approach risks weakening the environmental movement and empowering climate contrarians.

by fred pearce

From Rachel Carson’s Silent Spring to James Hansen’s modern-day tales of climate apocalypse, environmentalists have long looked to good science and good scientists and embraced their findings. Often we have had to run hard to keep up with the crescendo of warnings coming out of academia about the perils facing the world. A generation ago, biologist Paul Ehrlich’s The Population Bomb and systems analysts Dennis and Donella Meadows’ The Limits to Growth shocked us with their stark visions of where the world was headed. No wide-eyed greenie had predicted the opening of an ozone hole before the pipe-smoking boffins of the British Antarctic Survey spotted it when looking skyward back in 1985. On issues ranging from ocean acidification and tipping points in the Arctic to the dangers of nanotechnology, the scientists have always gotten there first — and the environmentalists have followed.

And yet, recently, the environment movement seems to have been turning up on the wrong side of the scientific argument. We have been making claims that simply do not stand up. We are accused of being anti-science — and not without reason. A few, even close friends, have begun to compare this casual contempt for science with the tactics of climate contrarians.

That should hurt.

Het volledige en zeer interessante opiniestuk vind je terug op de Yale 360 site. Hier gaat journalist Keith Kloor in een blogpost ook dieper in op deze materie. 

Genetically modified crops shrink farming’s pesticide footprint

Genetically modified crops have allowed pesticide spraying to be reduced by almost half a million kilograms in the last 15 years. Eric Constantineau

Recent news reports claim one in ten Australians believe the world will end on December 21, 2012, based largely on internet gossip about the meaning of ancient stone carvings from the Mayans of Central America. Such is the disturbing power of frightening myths to influence human belief.

No wonder modern apocalyptic mythology about agriculture, sinister stories about pesticides and assertions that genetic engineering of crops break a biological taboo find a very receptive audience, especially among those who don’t ever go to a modern farm.

In truth, there’s a lot to feel good about in the way modern agriculture is shaping up to the big challenges of the present – reducing carbon emissions, preventing soil erosion and minimising any environmental damage by herbicides and pesticides.

Helping the environment

One of the most significant crop management improvements in recent times has been the increasingly common practice of sowing seeds by direct drilling them into the stubble of the previous season’s crop. This approach forgoes a massive amount of soil tillage with the plough. Such minimum-tillage or no-tillage farming means that much less diesel oil is used in tractors and carbon levels can buildup in the soil rather than be released to the atmosphere.

It’s been estimated that the carbon emission savings from introduction of genetically engineered crops that encourage no-till farming are equivalent to removing 19.4 bn kilogram of carbon dioxide from the atmosphere worldwide. This is equal to the carbon emissions savings from removing 8.6 million cars from the road for one year.

Minimal tillage farming also has several other benefits, such as better moisture retention in the soil and reduction in soil erosion.

Genetically modified insect protected cotton on the left, next to a closely related conventional cotton variety on the right which is showing the damage from heavy insect feeding pressure. Greg Kauter, Courtesy of Australian Cotton Growers Research Association Inc, Narrabri, NSW.

Klik hier voor het volledige Australische artikel. 

Meerderheid universiteitsstudenten positief over plantenbiotech

(18-07-2012) Jasmien Maes polste in het kader van haar masterproef Biochemie-Biotechnologie naar de attitude van de Gentse universiteitsstudent tegenover biotechnologie en haar diverse toepassingen.

 

De studenten blijken hierover een voldoende tot zeer goede basiskennis te bezitten en staan opvallend positief tegenover de mogelijkheden van genetisch gewijzigde gewassen in de landbouw.

Kennisoverdracht blijft belangrijk

Alle faculteiten namen deel aan de rondvraag, die werd opgesteld na grondige analyse van bestaande enquêtes over biotechnologie. In totaal werden de gegevens van 934 studenten verwerkt. Op de kennisvragen over biotechnologie en de inplanting ervan in de

maatschappij varieerden de gemiddelde scores per studierichting van 10/20 tot 16,5/20. De basiskennis blijkt in deze doelgroep bijgevolg net voldoende tot zeer goed te zijn. Hoe minder de studierichting te maken had met biotechnologie, hoe lager de score lag. Gezien het groeiend belang van biotechnologie in de maatschappij, blijft kennisoverdracht een aandachtspunt.

Positieve perceptie van biotechtoepassingen

Eenzelfde trend werd vastgesteld bij de perceptie van biotechnologische toepassingen die al bestaan of in ontwikkeling zijn. Met gemiddelde scores per studierichting die varieerden van 3,6 op 5 tot 4,5 op 5 (3/5 = neutraal, 4/5 = eerder positief, 5/5 = heel positief) staat de Gentse student positief tegenover biotechnologie. Geen enkele studierichting vertoonde een algemene afkeer voor biotechnologie. Zelfs niet als het uitsluitend de genetische modificatie van landbouwgewassen betreft, momenteel nochtans een heet hangijzer.

Opvallend is dat van alle deelnemers minstens twee op drie studenten zich eerder of heel positief uitspreekt over de ontwikkeling van genetisch gewijzigde gewassen voor tweede generatie biobrandstoffen, de bevordering van de voedingswaarde van voedsel, de productie van medicijnen en het voorkomen van opbrengstverlies door droogte. De UGent vindt aldus steun bij haar studenten voor één van haar speerpuntdomeinen.

Verder is een meerderheid van de ondervraagden ervan overtuigd dat ggo-gewassen voordelig kunnen zijn voor ontwikkelingslanden. Al ziet 70% van de studenten ggo-voedsel liefst geëtiketteerd, toch beschouwt minder dan 20%genetisch gewijzigde granen, groenten en fruit als ongezond. Een kleine 80% vindt bovendien dat veldproeven die veilig worden geacht, moeten kunnen doorgaan.

Het volledige nieuwsbericht lees je op de site van de Ugent.

Physicians Answer Questions About Food Biotechnology

Technologies, such as food biotechnology, have become an important part of agriculture. However, many myths and misperceptions about food biotechnology have led to questions about its safety and benefits for the public. The video segments below were developed to help clarify the facts on food produced through biotechnology and to address some of your most common questions. In the videos, physicians who are leaders in their field discuss the following topics as they relate to food biotechnology: Safety; Allergies; Children; Benefits; and Labeling. These physicians have relevant background in these areas, as well as knowledge of the safety and health research around food biotechnology.

Is there a link between foods produced through biotechnology and allergies?

Continue reading

Consument koopt ggo-voeding ook al beweert hij van niet

Consumenten zijn in realiteit vlugger geneigd om genetisch gemodificeerde voeding te kopen dan ze desgevraagd willen toegeven. Omtrent een ‘maatschappelijk geladen’ onderwerp als ggo’s stemmen de antwoorden van respondenten in enquêtes namelijk niet overeen met hun werkelijk gedrag. Dat besluiten onderzoekers van de universiteit van Otago (Nieuw-Zeeland) op basis van een praktijkexperiment.

In een Nieuw-Zeelandse studie, waar het directoraat-generaal Leefmilieu van de Europese Commissie de aandacht op vestigt, werd nagegaan of het gedrag van de consument overeenstemt met zijn verklaringen omtrent ggo’s. De proefopstelling waren fruitkraampjes die werden geplaatst in het thuisland van de onderzoekers en in vijf EU-lidstaten: België, Frankrijk, Duitsland, Zweden en het Verenigd Koninkrijk.

Het volledige artikel met enkele opmerkelijke bevindingen lees je op VILT.be.

De oorspronkelijke studie en nieuwsbericht van de Europese Commissie vind je hier.

Stop worrying; start growing

Risk research on GM crops is a dead parrot: it is time to start reaping the benefits of GM

Torbjörn Fagerström, Christina Dixelius, Ulf Magnusson & Jens F Sundström

Ever since the Asilomar Conference on ‘Recombinant DNA’ in February 1975, regulatory policies relating to recombinant DNA technology have focused on the idea that this technology implies threats to human health and the environment [1]. As a consequence, the explicit goal of these policies is to protect society and nature from an assumed hazard, or, if protection is not possible, at least to delay the implementation of the technology until scientific evidence shows it to be harmless. These policies were widely accepted at the time, as public concerns were, and still are, important. As time has gone by, the evidence for negative impacts of genetically modified (GM) crops has become weaker. However, the regulatory policies within the EU are still rigid enough to prevent most GM crops from leaving the confined laboratory setting; should some candidate occasionally overcome the hurdles posed by these policies, the precautionary principle is invoked in order to ensure further delaying in its use in the field. The reason for this over-cautious approach is widespread public resistance to GM crops, caused and amplified by interested groups that are opposed to the technology and invest heavily into lobbying against it.

As time has gone by, the evidence for negative impacts of genetically modified (GM) crops has become weaker

Het volledige report vind je hier terug.

Andere quotes uit de tekst:

Continue reading

Niemand bezit het monopolie op duurzame landbouw

Originele en langere versie van het opiniestuk dat op 3 mei in De Morgen verscheen. 

Geert De Jaeger, hoofddocent Universiteit Gent en Groepsleider VIB

Landbouw is ongetwijfeld de grootste kracht die de mensheid op de planeet heeft losgelaten sinds het einde van de laatste ijstijd. Landbouw gebruikt momenteel 40% van het aardoppervlak en het zijn de meest vruchtbare gebieden die reeds ingenomen zijn. Verder is het verantwoordelijk voor 70% van het wereldwijde verbruik van zoet water en voor 30% van de wereldwijde uitstoot van broeikasgassen. Het heeft de flux van stikstof en fosfaat verdubbeld in de biosfeer en is één van de belangrijkste oorzaken van biodiversiteitsverlies. Tegelijkertijd is landbouw absoluut noodzakelijk, want de mens is er totaal afhankelijk van voor zijn voorziening van voedsel, textiel, hout, medicijnen en energie. Aangezien de wereldbevolking en de gemiddelde levensstandaard gestadig blijft stijgen, ons klimaat opwarmt en de vraag naar biobrandstoffen toeneemt, zal ook de druk op de landbouw blijven toenemen. Het stijgen van de voedselprijzen op het einde van het afgelopen decennium zijn daarvan een teken aan de wand.

Continue reading