Als je ratten gebruikt met 72% kans op tumorontwikkeling, dan vind je waarschijnlijk ook tumoren!

via The Genetic Tomato (@Gentomaat)

Update 2

Ondertussen lopen de eerste officiële en uitgebreidere wetenschappelijke analyses en commentaren op de studie van Séralini binnen.

Een Nederlandstalige analyse vind je in deze publicatie van het VIB.
Een Engelstalige analyse vind je via het EFSA. 

In de laatste uitgave van FCT staan maar liefst 17 letters to editor en andere commentaren op de Séralini studie.

Op 19 september lanceerde Séralini een nieuwe studie waarin hij schijnbaar aantoont dat het eten van GGO’s kankerverwekkend is. Dat er een grote mediacampagne opgezet werd, konden we merken in de pers. Maar is dit wel terecht? Of past deze studie eerder in het rijtje van zijn vorige studie’s, die achteraf extreem gebrekkig bleken en al lang door verschillende experts onderuit gehaald werden. Eerst en vooral de paper waar het dus over gaat met als titel; “Long term toxicity of a Roundup herbicide and a Roundup-tolerant genetically modified maize”.

Dat dit de eerste langetermijnstudie zou zijn is natuurlijk complete onzin. Bv. uit dezelfde, ja dezelfde journal dit overzicht. Maar ook hier vind je een uitgebreide bloemlezing. Nogal onbegrijpbaar dat Séralini, waarvan je toch zou verwachten dat hij zijn literatuur kent, in zijn artikel nergens naar dergelijke studies verwijst. Studies die er zijn, beter uitgevoerd zijn en die compleet het tegenovergestelde van wat hij stelt aantonen. Dat laatste zou er natuurlijk ook wel voor iets tussen kunnen zitten…

Inhoudelijk zijn er bij deze studie heel wat vraagtekens te zetten bij zowel de methodologie, resultaten als presentatie van het geheel. De lijn in die commentaar komt hoofdzakelijk overeen met het gebrekkige onderzoek dat door hem reeds werd gepubliceerd en op deze site grondig becommentarieerd werd. Een overzicht van commentaren op de studie vind je onderaan dit artikel, hier alvast enkele samengevat.

- Een van de belangrijkste is echter het gebruik van SD ratten. Séralini vergeet “toevallig” te vermelden dat deze soort enorm vatbaar is voor het ontwikkelen van kankers. Tot 86% van de mannelijke en 72% van de vrouwelijke ratten blijken spontaan kanker te vertonen voor het bereiken van de leeftijd van 2 jaar. Andere studies bevestigen hoge percentage van spontane tumorontwikkeling. Dit in combinatie met beperkte aantallen ratten per (controle) groep, maakt het mogelijk om de resultaten van Séralini puur op basis van kans te bekomen. Die foto’s met enorme kankergezwellen hadden dus evengoed controles geweest kunnen zijn. De wetenschappelijke relevantie van die figuren? Nihil!

- Men geeft in de paper zelf toe aan cherrypicking te doen en enkel de “mooiste” resultaten te vermelden. (‘All data cannot be shown in one report and the most relevant are described here’ ). Nochtans bestaat er zoiets als supplemental material als je niet alles in je paper zelf krijgt.

- Op geen enkele manier kan Séralini een dose-response relatie aantonen, enorm bevreemdend net omdat bijna alle toxische effecten dergelijke relatie vertonen. Séralini verklaart dit door te stellen dat het effect aan zeer lage concentraties optreedt en dan gelijk blijft voor hogere concentraties. Ten eerste is dat een conclusie die je uit deze data niet zomaar kunt trekken en daarnaast is het feit dat er helemaal geen effect is van R en GMO minstens even waarschijnlijk.

En nog twee mss heel specifieke voorbeelden:

-Uit figuur 1 blijkt dat de mannelijke ratten gevoed op op GMO of Roundup bij de hoogste gebruikte concentraties langer leven als de controle groep zonder GMO of R. Uit figuur 2 zou dan moeten blijken dat diezelfde mannetjes vroeger tumoren ontwikkelen…
-In tabel 3 zie je dan weer dat effecten van Roundup (A) (1 miljardste procent R) in veel gevallen een groter effect heeft dan (C), de hoogste concentratie R, namelijk 0.5%.

(Wie figuur 1 ook verwarrend vindt kan hier wat extra uitleg verkrijgen.)

Uit dergelijke resultaten kun je niets anders besluiten dan dat het om natuurlijke, experimentele variatie gaat.

Er valt verder nog heel wat commentaar te geven (zie refs bovenaan), maar de bottom line is toch wel dat dit sub-standaard onderzoek is waarvan het eigenlijk onbegrijpbaar is dat het door peer-review geraakt is. Uiteindelijk toont dit onderzoek aan dat SD ratten heel vaak deze vorm van kanker ontwikkelen voor het bereiken van de leeftijd van 2 jaar. Niets nieuws dus, want dat weten we reeds uit dat onderzoek uit 1979. Het heeft echter niets met GGO noch met R te maken.

Ook de communicatie omtrent de ganse studie is op zijn zachtst gezegd nogal vreemd. Zo hadden journalisten reeds toegang tot de studie, vooraleer ze gepubliceerd werd in Food and Chemical Toxicology, maar werd het hen verboden om buitenstaanders en experten om een mening te vragen bij het schrijven van hun artikels?! En op 20 september wordt op een persconferentie in het Europese Parlement het onderzoek voorgesteld en toegelicht door Séralini en EP Corinne Lepage, die toevallig net haar anti-ggo boek publiceert. Gaat het nu om de wetenschap of om politiek gewin? Dat volgende week ook Séralini een anti-ggo boek lanceert en een anti-ggo film mét deze tumor foto’s (voor hen geen embargo) maakt natuurlijk veel duidelijk.

Het is ook bevreemdend om te merken dat bepaalde mensen steeds op hun achterpoten gaan staan als blijkt dat onderzoek belangenconflicten vertoont of gesponsord werd door multinationals en er hier blijkbaar geen vuiltje aan de lucht is. Het feit dat Séralini, die zichzelf verleden jaar nog uitriep tot “International scientist of the year” voor het luttele bedrag van 375$ via CRIIGEN sterke banden onderhoudt met Greenpeace, dat Séralini een anti-ggo agenda heeft, anti-ggo boeken schrijft en het onderzoek voor meer dan 3 miljoen euro gesponsord werd door Auchan, Carrefour en FPH is hier dan geen probleem?

Update

Een belangrijk punt dat door o.a. “memsommerville” geopperd wordt en waar in dit artikel dieper op ingegaan wordt belangt het standaard voedsel van laboratten. Reeds meer dan een decennium bevat het voedsel van laboratten in Amerika ggo’s, in Europa is dit minder gebruikelijk, maar niet volledig uit te sluiten. Hoe komt het dat in al die jaren in alle wetenschappelijke experimenten die op ratten werden uitgevoerd dergelijke toename in tumorontwikkeling, ten opzichte van de vorige decennia, onzichtbaar is gebleven? Of hoe komt het dat Europese labo-ratten niet langer leven in afwezigheid van ggo-voedsel?

Overzicht commentaren

-Stenographers, anyone? GMO rat study authors engineered embargo to prevent scrutiny
-Was Séralini GMO study designed to generate negative outcome?
-Under Controlled: Why the New GMO Panic Is More Sensational Than Sense
-I smell a rat.
-Monsanto’s GM Corn And Cancer In Rats: Real Scientists Deeply Unimpressed. Politics Not Science Perhaps?
-Expert reaction to GM maize causing tumours in rats
-Why I think the Seralini GM feeding trial is bogus
-in which I blow a gasket and get very uppity about this GM-food study which appears to have everyone going nuts at the moment
-Study linking GM crops and cancer questioned
-NK603
-Society of Biology responds to latest GM food study
-GM Corn-Tumor Link Based on Poor Science
-Franse studie met genetisch gemodificeerde mais onder vuur
-Proof Perfect That The Seralini Paper On GM Corn And Cancer In Rats Is Rubbish
-From Darwinius to GMOs: Journalists Should Not Let Themselves Be Played
-Was it the GMOs or the BPA that did in those rats?
-Summary of criticism and questions on “Long term toxicity of a Roundup herbicide and a Roundup-tolerant genetically modified maize” collated from published expert commentary and from correspondence with Sense About Science.
-Pour quelques rats de plus
-Derrière l’étude qui dézingue les OGM…
-GMO Opponents Are the Climate Skeptics of the Left
-Lacunes, résultats inexplicables: l’étude anti-OGM sur la sellette
-Les dégâts collatéraux d’une « étude choc » sur les OGM qui fait « pschitt »

 

 

Developmental and reproductive outcomes in humans and animals after glyphosate exposure: a critical analysis.

Abstract

Glyphosate is the active ingredient of several widely used herbicide formulations. Glyphosate targets the shikimate metabolic pathway, which is found in plants but not in animals. Despite the relative safety of glyphosate, various adverse developmental and reproductive problems have been alleged as a result of exposure in humans and animals. To assess the developmental and reproductive safety of glyphosate, an analysis of the available literature was conducted. Epidemiological and animal reports, as well as studies on mechanisms of action related to possibledevelopmental and reproductive effects of glyphosate, were reviewed. An evaluation of this database found no consistent effects of glyphosateexposure on reproductive health or the developing offspring. Furthermore, no plausible mechanisms of action for such effects were elucidated. Although toxicity was observed in studies that used glyphosate-based formulations, the data strongly suggest that such effects were due to surfactants present in the formulations and not the direct result of glyphosate exposure. To estimate potential human exposure concentrations toglyphosate as a result of working directly with the herbicide, available biomonitoring data were examined. These data demonstrated extremely low human exposures as a result of normal application practices. Furthermore, the estimated exposure concentrations in humans are >500-fold less than the oral reference dose for glyphosate of 2 mg/kg/d set by the U.S. Environmental Protection Agency (U.S. EPA 1993). In conclusion, the available literature shows no solid evidence linking glyphosate exposure to adverse developmental or reproductive effects at environmentally realisticexposure concentrations.

Artikel hier.