Bt Cotton, Question and answers, a book by K.R. Kranthi

Foreword

No question is so difficult to answer as that to which the answer is obvious’ –George Bernard Shaw.

The success story of Bt-cotton in India is obvious, but it has indeed become strangely, circumspect to affirmatively answer the ‘obviously easy to answer’ question -‘has Bt-cotton succeeded in India in combating the bollworm menace?’ The answer lies in the simple fact that farmers have endorsed the technology in a vast majority. If Bt-cotton would not have controlled bollworms, the technology would not have moved the distance it has today.

There may be a need for refinement and constant changes are always inbuilt into science. While we progress with advanced technologies for sustainable growth and prosperity, environment should always be uppermost in our minds. Questions must be asked and concerns will be raised, but, science must provide answers and solutions. Bio-safety concerns are paramount to all of us. Answers should be forthcoming from good robust scientific experiments. We need not shy away from moving forward to develop GM technologies in a manner that is profoundly acceptable to the ecology, environment and society. But, any new technology must be compared to the previously used technologies and evaluated for the trade-off benefits, checks and balances and economic gain of the farmers.

It is clear that there is hardly any technology that can be 100.0% safe to everything. Interestingly, Bt-cotton is one of the few technologies having the safest bio-safety profiles. It comes as an alternative to the previously used hazardous concoction of insecticide mixtures. The insecticides used on cotton were known to have ravaged ecology, disrupted the environment, played havoc with human and animal health, were toxic to honey bees, insect-parasitoids and predators, caused allergies and a myriad number of ill-effects. Bt-cotton removed that to a great extent. Strangely, this seems to have been less acknowledged by detractors of the Bt-cotton technology. It is true that insecticides are now being used for sap-sucking pest control on Bt cotton hybrids, but, as mentioned in this book, the increase is because of the susceptible hybrids and has nothing to do with Bt-technology. We cannot afford to move back towards the pesticide era. By all scientific standards, Bt GM Cotton technology is by far the most environment friendly technology available thus far. We must however develop varieties and hybrids that show comprehensive resistance to sucking pests through resistant germplasm sources and to bollworms through Bt genes. This is possible through good plant breeding efforts. Once this is done, it is for sure that insecticide usage will be substantially reduced.

Bt-cotton was the first of GM technologies to be introduced into India. It is beyond doubt that farmers preferred Bt-cotton instead of the hazardous insecticide-cocktails for bollworm control. It is true that because of huge investment potential, multinational companies had the edge to develop the technology more efficiently and at a faster pace, compared to many public sector institutions across the world. But, GM technologies are being developed now more easily than before, as the transformation technology itself has advanced tremendously. India cannot afford to lose the competitive edge in agriculture, in the international arena, by slowing down biotechnology applications in agriculture. While we move forward, it surely becomes everybody’s responsibility to use the best science based technologies available to the farmer after weighing out all concerns and consequences, but, we need to move forward to face future challenges of burgeoning food and clothing demands of the ever-increasing populace.

I congratulate Dr Kranthi for the good effort in bringing out all possible facets of the Bt-cotton technology, especially from the Indian perspective, in the form of questions and answers, which makes the book readable. I hope that this book will enable all stakeholders for better understanding so as to assist in proper assessment of the technology in as rationally a manner as possible.

The book is accessible in its entireness here.

A picture speaks a thousand words!

Bintje (conventional) vs GMO potato. Via Vilt (www.vilt.be)

De proef met genetisch gewijzigde aardappelen in Wetteren is voor het tweede jaar op rij gelukt. Door de genen van de aardappel te wijzigen, is deze soort resistent geworden tegen de aardappelplaag, een schimmelziekte die vooral voorkomt bij vochtig weer.

De onderzoekers gaan nu proberen om ook andere aardappelsoorten resistent te maken, maar dat kan nog jaren duren. “Deze aardappel is een basis voor het onderzoek”, zegt professor Erik Van Bockstaele van de Universiteit Gent. “Als we volgend jaar kunnen starten met de genen in bestaande rassen in te bouwen, dan verwachten we dat we tegen 2020 deze aardappel bij de landbouwer kunnen krijgen.”

Vanochtend bezocht Vlaams minister-president Kris Peeters (CD&V) het proefveld in Wetteren. Hij vindt het zeer belangrijk dat het wetenschappelijk onderzoek wordt voortgezet, mét steun van de Vlaamse regering. “De aardappelplaag kost ons elk jaar 55 miljoen euro en de landbouwers pakken dat nu aan met het gebruik van pesticiden. Wanneer we met een gemodificeerde aardappel dit probleem kunnen oplossen is dat een serieuze vooruitgang.”

Er komt in Wetteren ook een nieuwe veldproef, maar nu met genetisch gewijzigde maïs. Het Vlaams Instituut voor Biotechnologie (VIB) wil nagaan of zijn mais op het veld evenveel opbrengt als in de serre.

Wie met eigen ogen naar de genetisch gewijzigde aardappel wil komen kijken, kan zich inschrijven via www.aardappelziekte.be. Want het wetenschappelijk veld kan nu door iedereen bezocht worden, met een gids.

Artikel en video via deredactie.be 

Meer foto's vind je op de facebookpagina van Vilt.

 

Hawaii’s Biotech Papayas Hold a Lesson for America

A new supply of fresh papayas from Hawaii will reach grocery-store shelves in Japan this year and consumers have biotechnology to thank for it.

The first “Rainbow” papayas–genetically modified to withstand the deadly ringspot virus—are now on sale. They are the first GM food Japan has approved for commercial release.

It represents an important step for a country that has resisted a technology that is now conventional in North and South America and increasingly common in Africa and Asia.

The story of how cutting-edge agriculture defeated disease and saved Hawaiian papayas shows that we have much to gain from GM crops, even as professional protestors peddle scientific ignorance to frighten the public about this essential food source. The rest of the United States may want to pay attention, as voters in California and legislators in more than a dozen states consider burdensome food-labeling laws.

In the middle of the 20th century, as Hawaiian papaya farmers started to enjoy commercial success, the ringspot virus appeared almost out of nowhere to threaten our livelihood. For a while, we were able to contain its spread by destroying infected papaya trees. Yet this was a drastic remedy. One year, I had to cut down half my orchard.

By the 1990s, however, it was almost pointless for Hawaiian farmers to raise papayas. The risk of crop failure was too high. I stopped growing the fruit and so did most of my neighbors.

Meanwhile, scientists worked on the problem. Dennis Gonsalves, then of Cornell University, learned how to take a piece of the ringspot virus and use it to “inoculate” trees, much as vaccines can improve immunity against diseases in people. In 1998, we started to sell GM papayas, which are just as healthy and delicious as the ones they replaced.

This simple innovation saved Hawaiian papayas. The ringspot virus is still out there, ready to wreak havoc–but it won’t infect any of the trees that descend from the innovation of Gonsalves.

Het volledige interview kun je hier lezen. Wie meer info wenst omtrent GGO papaja kan terecht op deze blogpagina van David E. Tribe.

Europees wetenschappelijk panel verwerpt Frans verbod op de teelt van MON810

Het verbod op telen van MON810 werd door het hoogste gerechtshof in Frankrijk reeds in November 2011 vernietigd. In maart 2012 werd het verbod echter door de franse overheid opnieuw ingesteld op basis van het recentste onderzoek uitgevoerd door Séralini, net op tijd om boeren te verhinderen MON810 zaad uit te zaaien. Het valt echter te verwachten dat het hoogste gerechtshof het verbod opnieuw zal vernietigen. Het laatste onderzoek van Séralini valt bezwaarlijk onder de noemer kritische wetenschap te plaatsen.

Nu werd reeds een eerste stap in dit proces gezet door een wetenschappelijk panel van het EFSA. Het door hen geschreven rapport stelt duidelijk dat er geen enkel wetenschappelijk bewijs kon gevonden worden in de door Frankrijk aangebrachte documenten die enig significant gevaar aantoonden van MON810 voor mens, milieu of dier. Het EFSA verwijst verder naar zijn recent gepubliceerd rapport omtrent de teelt van MON810 in Europa, die deze bevindingen evenzeer onderschrijven.

Men kan zich afvragen hoe lang Europa dergelijke onwetenschappelijk spelletjes van Frankrijk en sommige andere lidstaten nog moet blijven verdragen…

African ministers across the continent sign agreement to use biotechnology to improve food security

As the latest indication of increasing global support for science-based agricultural solutions, a landmark declaration by governments from 24 African countries officially endorsed the use of biotechnology to help Africa address food security and poverty.

This year, policymakers and scientists from several African countries, including Ghana and Kenya, have made strides in agricultural biotechnology through local research and hunger-fighting initiatives. However, the significant endorsement made through a joint statement signed by all delegates at the 2nd Annual Dialogue of Ministers of Agriculture, Science and Technology was one of the strongest demonstrations to date of broad support across Africa.

The annual forum is convened “to share ideas and agree on collective actions towards enhancing agricultural productivity in Africa.” Participants at the 2nd Annual Dialogue included representatives of the Governments of Algeria, Angola, Burkina Faso, Burundi, Central African Republic, Chad, Côte d’Ivoire, Democratic Republic of Congo, and Ethiopia, among other African countries.

The ministers in attendance, each representing their country’s Agriculture, Science and Technology ministries, signed the joint communiqué at the end of the meeting stating they will “take advantage of modern technologies such as biotechnology” and develop policies to ensure the “sustainable contribution of funds for agricultural research and innovation.”

Meer lees je hier.

On the ‘Failure of Bt Cotton’ Analysing a Decade of Experience

Given that the controversy over success and failure of Bt technology still exists, this paper discusses the available field studies that have addressed agro-economic questions of Bt cotton cultivation in India. Since a meta-analysis of studies can give only partial conclusions, owing to differences across study methodologies and coverage, this paper takes a different strategy, i e, looking not simply at differences between Bt farms and non-Bt farms, but at the experience of farmers before growing Bt and after switching to Bt. It also examines the more general problem of comparing field studies and suggests ways to use farmer behaviour as a proxy for settling different interpretations of agro-economic effects of the new technology. The study explains why there has been so much controversy given virtually universal adoption of Bt technology in cotton and concludes that in the battle of numbers around Bt cotton, those of the farmers have been curiously missing.

De volledige studie is hier raadpleegbaar en extreem aangeraden!

De toekomst van de landbouw ligt in een hybride aanpak

Meer en meer blijkt uit onderzoek dat er niet 1 antwoord is op de toekomstige uitdagingen om aan duurzame landbouw te doen. Geen enkele techniek of landbouwmodel zal alleen alle problemen kunnen oplossen. Meer en meer gaan dan ook stemmen op dat een hybride aanpak de enige mogelijkheid is, waarbij het beste uit de biologische landbouw gecombineerd wordt met het beste uit de conventionele landbouw. Waar plaats is voor een agro-ecologische optimalisatie, maar ook voor de allernieuwste veredelingstechnieken. Geen enkel systeem of techniek kan op zichzelf een totaaloplossing bieden voor de toekomstige uitdagingen.

Deze week werd opnieuw een artikel gepubliceerd in Nature (nieuwsbericht) door o.a. Jonathan Foley dat specifiek ingaat op het verschil in opbrengst tussen conventionele en biologische landbouw en welke problemen en/of mogelijkheden dit schept. Jonathan Foley is ook de schrijver van, “Can we feed the world and sustain the planet?”, de stappen die hij hierbij beschrijft worden hier schematisch samengevat.

Naar aanleiding van de publicatie van deze studie in Nature werden heel wat artikels aan deze materie gewijd. Andrew Revkin schreef een heel genuanceerde analyse van dit onderzoek met als titel, Study Points to Roles for Industry and Organics in Agriculture. Prof. Pamela Ronald, gekend van Tomorrow’s table, laat haar licht schijnen op deze problematiek die haar nauw aan het hart ligt. Het nieuwsbericht van McGill, waar het onderzoek, in samenwerking met The Institute on the Environment (Universiteit van Minnesota), werd uitgevoerd. Ook in de Los Angeles time verscheen een artikel met een interview met agro-ecoloog John Reganold (Universiteit van Washington). Zijn quote en uitsmijter van het artikel wil ik u zeker niet onthouden.

“People think organic is not going to feed the world,” Reganold said, whose own research has found that organically grown strawberries contain more nutrients than their conventionally grown counterparts. “Well guess what? No one farming system’s going to feed the planet. It’s going to take a blend to guarantee us global food security.”

Genetically Engineered Plants and Foods: A Scientist’s Analysis of the Issues

Part I

Through the use of the new tools of genetic engineering, genes can be introduced into the same plant or animal species or into plants or animals that are not sexually compatible—the latter is a distinction with classical breeding. This technology has led to the commercial production of genetically engineered (GE) crops on approximately 250 million acres worldwide. These crops generally are herbicide and pest tolerant, but other GE crops in the pipeline focus on other traits. For some farmers and consumers, planting and eating foods from these crops are acceptable; for others they raise issues related to safety of the foods and the environment. In Part I of this review some general and food issues raised regarding GE crops and foods will be addressed. Responses to these issues, where possible, cite peer-reviewed scientific literature. In Part II to appear in 2009, issues related to environmental and socioeconomic aspects of GE crops and foods will be covered.

Part II

Genetic engineering provides a means to introduce genes into plants via mechanisms that are different in some respects from classical breeding. A number of commercialized, genetically engineered (GE) varieties, most notably canola, cotton, maize and soybean, were created using this technology, and at present the traits introduced are herbicide and/or pest tolerance. In 2007 these GE crops were planted in developed and developing countries on more than 280 million acres (113 million hectares) worldwide, representing nearly 10% of rainfed cropland. Although the United States leads the world in acres planted with GE crops, the majority of this planting is on large acreage farms. In developing countries, adopters are mostly small and resource-poor farmers. For farmers and many consumers worldwide, planting and eating GE crops and products made from them are acceptable and even welcomed; for others GE crops raise food and environmental safety questions, as well as economic and social issues. In Part I of this review, some general and food issues related to GE crops and foods were discussed. In Part II, issues related to certain environmental and socioeconomic aspects of GE crops and foods are addressed, with responses linked to the scientific literature.

Vertragingen in Europese toelatingsprocedure van veilige ggo’s

Volgens de Europese wetgeving moet om een ggo op de markt te brengen een aantal stappen doorlopen worden. De eerste is een rigoureuze wetenschappelijke risico analyse die uitgevoerd wordt door het European Food Safety Authority (EFSA). Op het moment dat het EFSA een bepaald genetische gemodificeerd gewas als veilig beschouwt, dan wordt de autorisatie een politieke beslissing. Volgens de Europese wetgeving moet de bevoegde commissie binnen de 3 maanden een stemming houden omtrent de autorisatie. Als de benodigde meerderheid voor of tegen niet verkregen wordt (zoals meestal) moet het dossier binnen de 2 maand doorgestuurd worden naar een beroepscommissie. Hieronder vind je het overzicht van de 16 ggo gewassen die door het EFSA als veilig bestempeld worden en dus enkel nog wachten op autorisatie door de Europese Commissie. Uit de tabel blijkt dat sommige gewassen reeds in 2005 veilig werden bevonden, maar waar nog steeds geen oordeel geveld is omtrent de autorisatie.

Veel meer info over de toelatingsprocedures van ggo gewassen vind je hier.

De discrepantie tussen de door de wet voorgeschreven tijdslijnen en de administratieve praktijk als het gaat over de cultivatie van ggo’s en ggo’s als voeding voor mens en dier worden besproken in de gelinkte rapporten van de EU commissie.

The Other Inconvenient Truth: How Agriculture is Changing the Face of Our Planet

We typically think of climate change as the biggest environmental issue we face today. But maybe it’s not? In this presentation, Jonathan Foley shows how agriculture and land use are maybe a bigger culprit in the global environment, and could grow even larger as we look to feed over 9 billion people in the future.

Jonathan Foley is ook schrijven van Solutions for a cultivated planet.