Mind the nuance: Louise O. Fresco

Op zaterdag 2 maart werd prof. dr. ir. Louise O. Fresco in het kader van Mind the Book in de Antwerpse deSingel op de rooster gelegd door Alma De Walsche. Zij interviewde Fresco naar aanleiding van het boek Hamburgers in het paradijsVoedsel in tijden van schaarste en overvloed. En voor een gesprek over die brik van ruim 500 pagina’s kregen beide dames helaas amper een uur toegemeten.

Louise Fresco werkte voor de FAO, de voedsel- en landbouworganisatie van de Verenigde Naties en is momenteel verbonden aan de Universiteit van Amsterdam. Haar aandacht gaat uit naar de grondslagen van duurzame ontwikkeling in internationaal perspectief. Zij is lid van o.a. Académie d’agriculture de France en van de Royal Swedish Academy of Agriculture and Forestry.

De Walsche is journaliste bij MO*, waar zij vooral schrijft over Latijns-Amerika, de landbouw en ecologie.

Een samenvatting van het uiterst interessante interview lees je in zijn geheel op Skepfile.be

Kijk je liever wat video? Hier kun je een gesprek met L. Fresco bekijken dat handelt over haar boek, Hamburgers in het Paradijs.

Maakt Séralini zijn belofte waar?

Toen Séralini zijn media-circus opzette in September wou hij de volledige data van zijn studie niet bekend maken. Nogal vreemd dat een wetenschapper, die zich graag als “onafhankelijk” laat afschilderen zijn volledige data niet onmiddellijk bij zijn publicatie voegt. Waar dient die Supplementary data anders voor?

Séralini verschuilde zich echter achter het feit dat bepaalde bedrijven/multinationals zich aan hetzelfde gedrag bezondigen en ook hun data niet vrijelijk beschikbaar maken. Dat hij daarmee hetzelfde (verwerpelijke?) gedrag vertoont als de bedrijven die hij o zo graag bestrijdt, is, nu ja… nogal ironisch, of hypocriet zo je wil.

Deze week publiceerde Séralini/CRIIGEN een persbericht met uitnodiging voor deel 2 van de show (op 15 januari). Mijn eerste gedacht, publiceren ze hun data dan toch? Maar dat was toch even te naïef. Nope, ze deponeren hun data formeel bij een notaris :-| . Wat dit nog met wetenschap te maken heeft, Jef mag het weten! Wat een notaris met die data aan moet, Jef zijn broer mag het weten… Er is echter opnieuw een belofte aan gekoppeld:

We will make these public as soon as the regulatory agencies or Monsanto do the same for their data, or when governments consent to publish the industry data.

Maar nu wordt het interessant! EFSA kwam zonet ook met een persbericht, in dit persbericht kondigen ze aan dat ze bij het vrijgeven van data, gebruikt bij risico analyses verder aan transparantie zullen werken. Waar de data vroeger schriftelijk moest opgevraagd worden, zal de data in de toekomst gewoon online gepubliceerd worden. Een verandering die we natuurlijk enkel kunnen toejuichen. De eerste dataset die op die manier beschikbaar wordt, is alle data waarop de risico analyse van de GGO maïs NK603 gebaseerd werd. Je vindt de link onderaan de pagina. Pas op als je ze wenst te downloaden, het is meer dan 500 mb.

Nu wordt het morgen natuurlijk interessant! Houdt Séralini zich aan zijn belofte en deponeert hij de data niet enkel bij een notaris of schudt hij een nieuwe belofte en dito voorwaarde uit zijn mouw? Bemerk het gebruik van “or” in de quote van het persbericht!

Ik zet mijn geld in op 2 mogelijkheden:

1) Séralini doet alsof zijn neus bloedt en gaat gewoon verder met zijn notaris show alsof er niets gebeurd/veranderd is.
2) Séralini haalt een argument boven in de trant van: “Dat EFSA zijn data beschikbaar stelt wil natuurlijk niet zeggen dat ALLE data beschikbaar is over ALLE risico analyses in ALLE landen in ALLE… (you get the point). En bijgevolg blijft de data bij de notaris tot ALLE data uit ALLE … (you get the point) vrij en online beschikbaar is”.

Hopelijk komen mijn vermoedens niet uit… Morgen weten we meer!
Update:
De vermoedens zijn dus inderdaad bevestigd met een uitvlucht van variant 2. Séralini geeft zijn data enkel vrij als de bevoegde instanties ook alle data vrijgeven die tot de toelating van glyfosaat pesticiden zoals roundup leidden (los van ggo’s). De data zit dus bij de notaris en de show gaat verder…

Mark Lynas, van held naar verrader

Op 6 december kwam Mark Lynas een lezing geven op het “biotech for society
symposium” in Gent. De lezing zelf werd jammergenoeg niet gefilmd, maar voor de geïnteresseerden vind je hier wel bijna dezelfde lezing. Het is er een die Mark gaf voor het John Innes Centre. Je moet er wel silverlight voor geïnstalleerd hebben…

Lezing Mark Lynas.

Bart Coenen, hoofdredacteur van Velt nam op die dag een interview af van Mark Lynas. De Engelstalige versie vind je terug op deze blog, op de Nederlandstalige versie is het nog even wachten. Deze verschijnt normaal eind deze maand in de januari editie van Seizoenen.

Ooit was Mark Lynas een notoir anti ggo-er die er niet voor terugdeinsde veldproeven te vernielen. Toen hij zoals hij zelf zegt, wetenschap ontdekte, omdat hij zijn boeken omtrent klimaatsverandering deftig wou onderbouwen, veranderde ook zijn mening over ggo’s. Want, zo redeneerde hij, hoe kan men wetenschap omarmen als het om het klimaat gaat en het verwerpen als het om genetische gemodificeerde gewassen gaat. Die klik maakte Mark reeds in 2008 en verwerkte die deels in het boek “The god species of De mens als God”. Op 3 januari gaf hij een speech tijdens de Oxford Farming conference waarin hij het proces dat hij doormaakte uit de doeken deed. Een echte aanrader! Zo goed ontvangen zelfs dat ze na amper een week reeds meer als 250.000 keer bekeken werd. De speech zelf kun je bekijken en lezen op de blog van Mark Lynas zelf.

De reacties waren talrijk en niet altijd even positief. Notoir anti ggo-er en ecofeministe  (wolf in schapenvacht) Vandana Shiva slaagde er zelfs in ggo’s met verkrachting te vergelijken. Of wat dacht je van het linken van ggo’s aan effecten op penissen??? Maar al bij al was de berichtgeving overwegend positief en werden heel wat nieuwsartikels en verschillende blogposts aan zijn speech gewijd. Bij de grote milieu organisaties bleef het echter angstvallig stil, nochtans waren ze tijdens de speech meermaals de gebeten hond. Een teken aan de wand dat ze zelf niet langer zeker zijn van hun ideologisch extreme standpunten? De enige grote natuurvereniging die wel reageerde was The Nature Conservancy bij monde van president and CEO Mark Tercek.

Dat de speech van Mark Lynas een grote invloed heeft staat buiten kijf, maar of we nu weldegelijk op een “turning point” zijn gekomen, zoals sommigen beweren/hopen, dat zal de tijd nog moeten uitwijzen!

Bt Cotton, Question and answers, a book by K.R. Kranthi

Foreword

No question is so difficult to answer as that to which the answer is obvious’ –George Bernard Shaw.

The success story of Bt-cotton in India is obvious, but it has indeed become strangely, circumspect to affirmatively answer the ‘obviously easy to answer’ question -‘has Bt-cotton succeeded in India in combating the bollworm menace?’ The answer lies in the simple fact that farmers have endorsed the technology in a vast majority. If Bt-cotton would not have controlled bollworms, the technology would not have moved the distance it has today.

There may be a need for refinement and constant changes are always inbuilt into science. While we progress with advanced technologies for sustainable growth and prosperity, environment should always be uppermost in our minds. Questions must be asked and concerns will be raised, but, science must provide answers and solutions. Bio-safety concerns are paramount to all of us. Answers should be forthcoming from good robust scientific experiments. We need not shy away from moving forward to develop GM technologies in a manner that is profoundly acceptable to the ecology, environment and society. But, any new technology must be compared to the previously used technologies and evaluated for the trade-off benefits, checks and balances and economic gain of the farmers.

It is clear that there is hardly any technology that can be 100.0% safe to everything. Interestingly, Bt-cotton is one of the few technologies having the safest bio-safety profiles. It comes as an alternative to the previously used hazardous concoction of insecticide mixtures. The insecticides used on cotton were known to have ravaged ecology, disrupted the environment, played havoc with human and animal health, were toxic to honey bees, insect-parasitoids and predators, caused allergies and a myriad number of ill-effects. Bt-cotton removed that to a great extent. Strangely, this seems to have been less acknowledged by detractors of the Bt-cotton technology. It is true that insecticides are now being used for sap-sucking pest control on Bt cotton hybrids, but, as mentioned in this book, the increase is because of the susceptible hybrids and has nothing to do with Bt-technology. We cannot afford to move back towards the pesticide era. By all scientific standards, Bt GM Cotton technology is by far the most environment friendly technology available thus far. We must however develop varieties and hybrids that show comprehensive resistance to sucking pests through resistant germplasm sources and to bollworms through Bt genes. This is possible through good plant breeding efforts. Once this is done, it is for sure that insecticide usage will be substantially reduced.

Bt-cotton was the first of GM technologies to be introduced into India. It is beyond doubt that farmers preferred Bt-cotton instead of the hazardous insecticide-cocktails for bollworm control. It is true that because of huge investment potential, multinational companies had the edge to develop the technology more efficiently and at a faster pace, compared to many public sector institutions across the world. But, GM technologies are being developed now more easily than before, as the transformation technology itself has advanced tremendously. India cannot afford to lose the competitive edge in agriculture, in the international arena, by slowing down biotechnology applications in agriculture. While we move forward, it surely becomes everybody’s responsibility to use the best science based technologies available to the farmer after weighing out all concerns and consequences, but, we need to move forward to face future challenges of burgeoning food and clothing demands of the ever-increasing populace.

I congratulate Dr Kranthi for the good effort in bringing out all possible facets of the Bt-cotton technology, especially from the Indian perspective, in the form of questions and answers, which makes the book readable. I hope that this book will enable all stakeholders for better understanding so as to assist in proper assessment of the technology in as rationally a manner as possible.

The book is accessible in its entireness here.

Why Are Environmentalists Taking Anti-Science Positions?

Fred Pearce, een gekende journalist die vaak over milieuzaken publiceert, schreef onlangs in het gezaghebbende Yale Environment 360 een opiniestuk met de titel “Why Are Environmentalists Taking Anti-Science Positions?”. Hij is de zoveelste in een rijtje (van ecopragmatisten) die de dogmatische stromingen omtrent sommige topics, die jammergenoeg in de milieubeweging binnengeslopen zijn, in vraag stelt.

On issues ranging from genetically modified crops to nuclear power, environmentalists are increasingly refusing to listen to scientific arguments that challenge standard green positions. This approach risks weakening the environmental movement and empowering climate contrarians.

by fred pearce

From Rachel Carson’s Silent Spring to James Hansen’s modern-day tales of climate apocalypse, environmentalists have long looked to good science and good scientists and embraced their findings. Often we have had to run hard to keep up with the crescendo of warnings coming out of academia about the perils facing the world. A generation ago, biologist Paul Ehrlich’s The Population Bomb and systems analysts Dennis and Donella Meadows’ The Limits to Growth shocked us with their stark visions of where the world was headed. No wide-eyed greenie had predicted the opening of an ozone hole before the pipe-smoking boffins of the British Antarctic Survey spotted it when looking skyward back in 1985. On issues ranging from ocean acidification and tipping points in the Arctic to the dangers of nanotechnology, the scientists have always gotten there first — and the environmentalists have followed.

And yet, recently, the environment movement seems to have been turning up on the wrong side of the scientific argument. We have been making claims that simply do not stand up. We are accused of being anti-science — and not without reason. A few, even close friends, have begun to compare this casual contempt for science with the tactics of climate contrarians.

That should hurt.

Het volledige en zeer interessante opiniestuk vind je terug op de Yale 360 site. Hier gaat journalist Keith Kloor in een blogpost ook dieper in op deze materie. 

GM plants represent low risk, say scientists

Genetically modified (GM) plants present little danger for the environment or people’s health, according to Swiss researchers. Also, while they offer almost no benefit to farmers now, this could change if plants had the right properties.

The government requested a national research programme on the risks and benefits of GM plants after the Swiss voted for a five-year moratorium on their use in 2005. The moratorium was extended for another three years by parliament.

 Between 2007 and 2011, 30 projects were launched as part of the programme at a total cost of around SFr12 million ($12.5 million). Eleven focused on the environmental risks of GM wheat, maize and strawberries.

The researchers all reached the same conclusion: there were no identifiable negative effects on beneficial organisms, microorganisms or soil fertility. Three so-called meta-analyses that looked at more than 1,000 international studies reached similar findings.

More info via GMO Pundit.

The Halo Effect: Suppression of Pink Bollworm on Non-Bt Cotton by Bt Cotton in China

Abstract

In some previously reported cases, transgenic crops producing insecticidal proteins from Bacillus thuringiensis (Bt) have suppressed insect pests not only in fields planted with such crops, but also regionally on host plants that do not produce Bt toxins. Here we used 16 years of field data to determine if Bt cotton caused this “halo effect” against pink bollworm (Pectinophora gossypiella) in six provinces of the Yangtze River Valley of China. In this region, the percentage of cotton hectares planted with Bt cotton increased from 9% in 2000 to 94% in 2009 and 2010. We found that Bt cotton significantly decreased the population density of pink bollworm on non-Bt cotton, with net decreases of 91% for eggs and 95% for larvae on non-Bt cotton after 11 years of Bt cotton use. Insecticide sprays targeting pink bollworm and cotton bollworm (Helicoverpa armigera) decreased by 69%. Previously reported evidence of the early stages of evolution of pink bollworm resistance to Bt cotton in China has raised concerns that if unchecked, such resistance could eventually diminish or eliminate the benefits of Bt cotton. The results reported here suggest that it might be possible to find a percentage of Bt cotton lower than the current level that causes sufficient regional pest suppression and reduces the risk of resistance.

Pink bollworm abundance on non-Bt cotton before and after adoption of Bt cotton.

Volledige artikel in Plos One.

Genetically modified crops shrink farming’s pesticide footprint

Genetically modified crops have allowed pesticide spraying to be reduced by almost half a million kilograms in the last 15 years. Eric Constantineau

Recent news reports claim one in ten Australians believe the world will end on December 21, 2012, based largely on internet gossip about the meaning of ancient stone carvings from the Mayans of Central America. Such is the disturbing power of frightening myths to influence human belief.

No wonder modern apocalyptic mythology about agriculture, sinister stories about pesticides and assertions that genetic engineering of crops break a biological taboo find a very receptive audience, especially among those who don’t ever go to a modern farm.

In truth, there’s a lot to feel good about in the way modern agriculture is shaping up to the big challenges of the present – reducing carbon emissions, preventing soil erosion and minimising any environmental damage by herbicides and pesticides.

Helping the environment

One of the most significant crop management improvements in recent times has been the increasingly common practice of sowing seeds by direct drilling them into the stubble of the previous season’s crop. This approach forgoes a massive amount of soil tillage with the plough. Such minimum-tillage or no-tillage farming means that much less diesel oil is used in tractors and carbon levels can buildup in the soil rather than be released to the atmosphere.

It’s been estimated that the carbon emission savings from introduction of genetically engineered crops that encourage no-till farming are equivalent to removing 19.4 bn kilogram of carbon dioxide from the atmosphere worldwide. This is equal to the carbon emissions savings from removing 8.6 million cars from the road for one year.

Minimal tillage farming also has several other benefits, such as better moisture retention in the soil and reduction in soil erosion.

Genetically modified insect protected cotton on the left, next to a closely related conventional cotton variety on the right which is showing the damage from heavy insect feeding pressure. Greg Kauter, Courtesy of Australian Cotton Growers Research Association Inc, Narrabri, NSW.

Klik hier voor het volledige Australische artikel. 

Genetically modified Bt maize: No impact on insect communities

Plant varieties, weather and farming methods affect the maize ecosystem

For three summers in a row, Eva Schultheis and her team at RWTH Aachen University caught countless insects on the maize trial field and then identified the species in the laboratory. They wanted to find out whether the insect communities found in genetically modified Bt maize are different from those found in conventional maize. They found differences between the years and between individual maize varieties, but were unable to detect any influence of the genetic modification. Extensive investigations in the laboratory with the rice leaf bug, which was chosen as a representative species, also failed to find any negative Bt maize effects. GMO Safety spoke to Eva Schultheis about her research work.

Het volledige interview kun je hier nalezen.

Stop worrying; start growing

Risk research on GM crops is a dead parrot: it is time to start reaping the benefits of GM

Torbjörn Fagerström, Christina Dixelius, Ulf Magnusson & Jens F Sundström

Ever since the Asilomar Conference on ‘Recombinant DNA’ in February 1975, regulatory policies relating to recombinant DNA technology have focused on the idea that this technology implies threats to human health and the environment [1]. As a consequence, the explicit goal of these policies is to protect society and nature from an assumed hazard, or, if protection is not possible, at least to delay the implementation of the technology until scientific evidence shows it to be harmless. These policies were widely accepted at the time, as public concerns were, and still are, important. As time has gone by, the evidence for negative impacts of genetically modified (GM) crops has become weaker. However, the regulatory policies within the EU are still rigid enough to prevent most GM crops from leaving the confined laboratory setting; should some candidate occasionally overcome the hurdles posed by these policies, the precautionary principle is invoked in order to ensure further delaying in its use in the field. The reason for this over-cautious approach is widespread public resistance to GM crops, caused and amplified by interested groups that are opposed to the technology and invest heavily into lobbying against it.

As time has gone by, the evidence for negative impacts of genetically modified (GM) crops has become weaker

Het volledige report vind je hier terug.

Andere quotes uit de tekst:

Continue reading