Bt-katoen en zelfmoord onder boeren in India

Een veel gehoorde claim in discussies over genetische gemodificeerde gewassen is de claim dat het aantal boeren dat zelfmoord plegen in India spectaculair gestegen is sinds de introductie van ggo’s en dat dit in de eerste plaats de schuld is van deze ggo’s, meer specifiek bt-katoen. Deze claim valt eigenlijk in 2 delen op te splitsen, ten eerste; is het aantal zelfmoorden significant toegenomen met de introductie van dit bt-katoen en ten tweede, wat is daarvan de oorzaak?

Volgens de data van India’s National Crime Records Bureau (NCRB) steeg het aantal jaarlijkse zelfmoorden onder boeren tussen 1996 en 2007 van 13,622 tot 17,060, een groei ratio van 2,5%. Zelfmoorden binnen de volledige samenleving (alle zelfmoorden) stegen van 95,829 tot 118,122 in diezelfde periode (1996-2007), een stijgingsratio van 2,4%. Tussen 1991 en 2001 had India te kampen met een bevolkingsgroei van 1,93% per jaar. Het IFPRI (International Food Policy Research Institute) schreef over deze problematiek een heel uitgebreid en toch heel goed begrijpbare studie.

Uit de data volgt dat er enkel een lichte stijging merkbaar is in het aantal zelfmoorden (alle zelfmoorden) in India, zeker als men rekening houdt met de bevolkingsgroei. De grootste stijging is hierbij merkbaar in de periode 1997 – 1999, lang voor de officiële introductie van bt-katoen in het jaar 2002. Als we dan specifiek kijken naar het aantal zelfmoorden onder landbouwers, dan zien we duidelijk dat het aandeel van zelfmoorden onder boeren ten opzichte van het totaal aantal zelfmoorden ongeveer constant blijft rond 15%.

Uit de data blijkt dus duidelijk dat het een foute vaststelling is om te besluiten dat het aantal zelfmoorden onder boeren sinds de introductie van bt-katoen (2002) spectaculair gestegen is.

Zelfmoord onder boeren in het Yavatmal district, Maharashtra

Terwijl de claim, dat er een spectaculaire stijging in het aantal zelfmoorden onder boeren is, fout blijkt te zijn, zou het best kunnen dat er op kleine schaal toch regio’s te vinden zijn waar het aantal zelfmoorden onder boeren inderdaad een enorm probleem is.

Maharashtra en dan specifiek het Yavatmal district wordt door velen aanzien als het epicenter van de zelfmoordproblematiek onder boeren. Yavatmal is de regio in Maharashtra met het hoogste aantal zelfmoorden. Een onderzoek naar de zelfmoorden in deze regio werd uitgevoerd door Meeta and Ravilochan in samenwerking met Yashwantrao Chavan Academy of Development Administration(YASHADA).  De bevindingen van dit onderzoek werden in 2006 gepubliceerd in een boek getiteld, Farmers Suicide: Facts and Possible Policy Interventions. De belangrijkste punten van dit onderzoek waren de volgende:

  • Het Yavatmal district heeft het hoogste aantal zelfmoorden in Maharashtra
  • Tijdens de periode van het onderzoek kwam het totaal aantal zelfmoorden op 640, 819, 832, 787 and 786, in 2000, 2001, 2002, 2003, and 2004 respectievelijk. Het aantal zelfmoorden onder boeren bleek 23, 24, 23, 22, and 30 percent respectievelijk.
  • De onderzoekers voerden case-studies uit van individuele zelfmoorden bij boeren in het Yavatmal district, 148 dergelijke cases worden in het boek beschreven. Hieronder vind je 2 voorbeelden van dergelijke case-studies.
  1. Case 46. A 45 year old farmer who committed suicide by consuming poison in 2004. He had 3 acres of land. There was a crop loan of Rs. 3,954 taken in 2001 from the Primary Agricultural Credit Society, which remained unpaid. In 2003-04 he spent Rs. 10,000 in treating his wife who was a psychiatric patient at a private clinic.
  2. Case 120. A 50 year old farmer who committed suicide by consuming poison in 2004. He had 19 acres of land. There was an outstanding loan of Rs. 33,000 with the Bank of Maharashtra, and another outstanding loan of Rs. 8,000 from the Primary Agricultural Credit Society. In 2004 he spent Rs. 60,000 on the marriage of his second daughter. He used to drink alcohol and also gamble. He was having an affair with his bhabhi(sister-in-law). His affair had been discovered shortly before his suicide.

De auteurs concludeerden uiteindelijk het volgende:

We found that while indebtedness was rampant, there was little clarity: was it disabling, to what extent, and who was responsible. On one side, indebtedness as high as 75% has been reported since the early 20th century but it was not considered disabling. On the other side, in the early 21st century, only 14% of the victims had indebtedness that resulted in alienation of land and/or animals. Moreover, we discovered that a loan from a rapacious relative rather than a bank or moneylender was often the cause of economic distress of the victim.

Wat duidelijk uit deze studie naar voor komt is het feit dat elke zelfmoord een uniek en complex fenomeen is waarbij de oorzaken en motivaties gevarieerd en veelzijdig zijn. Om 1 enkele oorzaak te vinden, zou men inderdaad naar gelijkenissen kunnen zoeken tussen de verschillende zelfmoorden, maar men moet in zijn achterhoofd houden dat een enorme oversimplificatie is van de werkelijkheid, zelfmoord is en blijft een zeer complex en multidimensionaal probleem.

Cash crops

Velen trachten ook te beargumenteren dat het telen van cash crops in plaats van voedselgewassen het hogere aantal zelfmoorden in Maharashtra zou veroorzaken. Echter is dit een even fout argument. Uit de data van NCRB blijkt duidelijk dat het verhoogde zelfmoordprobleem onder boeren eerder lokaal, dan wel nationaal is. Hoe komt het dat in bv. Gujarat, waar ook cash crops geteeld worden er dan zo weinig zelfmoorden gebeuren onder katoenboeren?

Een veel aannemelijkere oorzaak voor het hogere aantal zelfmoorden in Maharashtra wordt gegeven door Sharad Joshi, hoofd van Shetkari Sanghatana, een belangrijke boerenorganisatie in Maharashtra. Volgens Joshi is de belangrijkste boosdoener de Maharashtra State Cotton Monopoly Procurement Scheme, een mechanisme dat de staatsoverheid de enige opkoper van katoen maakt en “toevallig” steeds veel minder betaalt als beloofd. Boeren in Gujarat die een betere toegang tot de markt genieten, een overheid hebben die investeert in infrastructuur en toegang tot nieuwe technologie genieten, zijn getuigen van een ongeziene welvaartsstijging.

Bt-katoen en vergiftigd vee

Er zijn ook hier en daar claims te lezen dat bt-katoen vee zou vergiftigen in India. De meest geciteerde bronnen blijken vaststellingen te zijn van schapen of vee die gestorven zouden zijn na het eten van Bt-katoen. Het moet echter benadrukt worden dat deze vaststellingen anekdotisch van aard zijn en dat toxicologen deze sterfgevallen niet aan Bt-katoen zelf wijten, maar nitraat, gossypol of pesticidevergiftiging als meest mogelijke oorzaken aanwezen. Het dient ook opgemerkt te worden dat dergelijke sterfgevallen niet geïsoleerd blijven tot GGO-velden en dat vergiftiging van vee ook reeds voorkwam voor de introductie van ggo-gewassen.

Deze pagina was niet mogelijk geweest zonder de info en links in onder andere deze en deze en deze blogposts. Deze posts gaan vaak ook nog dieper in op andere aspecten omtrent deze discussie en zijn dus zeker meer dan interessant om te lezen!